De arme koningin was ten einde raad. Ze begon
verschrikkelijk te huilen en bood de kabouter alle schatten van het koninkrijk aan, als ze
haar kindje maar mocht houden. Maar de kabouter zei: "Ik heb liever je kind dan alle
schatten van de wereld." Toen begon de koningin zo hard te huilen, dat de kabouter
medelijden met haar kreeg. "Goed! Ik zal je nog één kans geven", zei hij.
"Als je er binnen drie dagen achter komt hoe ik heet, dan mag je je kindje houden.
Maar als je over drie dagen mijn naam niet weet, dan neem ik je kindje mee en krijg je het
nooit meer terug."